De Russische Revolutie anno nu

100 jaar Russische Revolutie

Afgelopen weekend bezocht ik de tentoonstelling “1917 Romanovs & Revolutie” in de Hermitage in Amsterdam. Een tentoonstelling ter gelegenheid van de 100e verjaardag van de Russische revolutie. Het begint met een prachtige reconstructie van de chique Passage van Sint-Petersburg, waar de rijken destijds flaneerden.

De tentoonstelling verhaalt over het leven van de laatste Russische tsaar, Nicolaas II en zijn gezin. Het schetst hoe de armoede en de spanningen in het land toenamen en de tsaar zich daarvoor afsloot. Hij volhardde in denkbeelden over die andere wereld buiten zijn eigen kring, die ver van de realiteit stonden. Mede daardoor kon de Russische revolutie van 1917 plaatsvinden.

Onze wereld van vandaag had er heel anders uit kunnen zien als Nicolaas II zich realistischer had opgesteld en in de aanloop naar 1917 beter had ingespeeld op de binnenlandse en buitenlandse ontwikkelingen. Deze prachtige tentoonstelling illustreert maar weer eens hoe de persoonlijkheidsdynamiek van een individu – in casu de laatste Tsaar – van grote invloed kan zijn op de resultaten in de wereld.

Persoonlijkheidsdynamiek anno nu

Dat zien we soms ook in de wereld van gemeenten en andere overheden. Persoonlijkheidsdynamiek van een burgemeester die meent zich wel een extra slok te kunnen veroorloven, van een VVD-kamerlid die zijn eigen partij begint, van een gemeentesecretaris die zijn gevoel van eigenwaarde ontleent aan autoritair optreden... het heeft allerlei veelal ongewenste gevolgen.

Hoe blijf je als sleutelfiguur effectief

Het is wat een man als Manfred Kets de Vries al jaren vertelt: als leiders en sleutelfiguren effectief willen zijn en blijven, dan moeten zij zich voortdurend bewust zijn van hun sterkten en zwakten. Leiders die eerlijk met zichzelf en hun omgeving zijn, die zich kwetsbaar opstellen, die ruimte laten aan anderen; zij worden gewaardeerd en bereiken wat. Maar hoe kunnen wij dat ook bereiken? In de wereld van beleid en bedrijfsvoering praten wij veel over inhoud, processen, procedures, enz. In de taal van het Driehoeksmodel is dat de HET-factor.

We staan veel minder vaak stil bij ons zelf ofwel bij de IK-factor: wie ben ik, waar ben ik (niet) goed in, wat zijn mijn krachten en wat mijn valkuilen? Naar mijn mening is dat een gemiste kans.

Als je blijft doen wat je deed...

Dat kan ik dan wel vinden, menigeen vindt echt communiceren met de mensen om je heen toch spannend. Niet? Dat is heel begrijpelijk. En tegelijkertijd is het net zoals Albert Einstein gezegd schijnt te hebben: Als je blijft doen wat je deed, krijg je wat je altijd kreeg …

2 gedachten over “De Russische Revolutie anno nu

Een reactie plaatsen